Spektakl Spotkać Prospera w wykonaniu Lwowskiego Teatru Woskresinnia był dziełem wyjątkowym samym w sobie. Kierowany przez uznanego i doświadczonego artystę Jarosława Fedoryszyna, teatr od ponad dwudziestu pięciu lat konsekwentnie buduje swoją tożsamość jako „teatr poszukujący”, sięgający po zaskakujące formy, by wyrażać refleksję nad otaczającym nas światem. Spotkać Prospera to barwne, nasycone kolorem widowisko inspirowane Burzą, Romeem i Julią, Hamletem oraz Snem nocy letniej Williama Szekspira. Spektakl wykorzystuje niemal wszystkie dostępne środki teatralne, by podkreślić swoją wizję potrzeby spotkania z niezwykłością i dobrem — ucieleśnionymi w ikonicznej postaci Prospera, magicznego księcia. Podobnie jak sam Prospero, przedstawienie rzuciło czar na publiczność, która nagrodziła artystów oraz jubileuszową, trzydziestą edycję Jeleniogórskiego Festiwalu długimi i serdecznymi brawami. Ryszard Klimczak, Dziennik Teatralny

Magiczne ognie na placu Chrobrego. Pomimo sobotniej popołudniowej burzy ukraiński Teatr Woskresinnia przybył do Bielska-Białej w ramach Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Lalkarskiej. Cztery lata wcześniej zespół zaprezentował tu malarską interpretację Wiśniowego sadu Antona Czechowa. Tym razem artyści ze Lwowa przywieźli na plac Chrobrego plenerowy spektakl Spotkać Prospera. Przedstawienie czerpało z kilku dramatów Williama Szekspira – Burzy, Snu nocy letniej, Romea i Julii oraz Hamleta. Zainspirowani średniowiecznymi jarmarkami i tradycjami cyrkowymi twórcy wydobyli z szekspirowskich tekstów pierwotną siłę żywiołów: powietrza, wody i ognia. Publiczność zgromadzona na placu Chrobrego została oczarowana widowiskowymi efektami dźwiękowymi i wizualnymi: eksplozjami, fajerwerkami, akrobacjami na szczudłach, magicznymi płomieniami, żonglerką oraz monumentalnymi postaciami poruszającymi się wysoko nad ziemią. Agnieszka Pollak-Olszowska, bielsko.biała.pl

Szekspirowskie kolory. Teatralne oblicza dramatów Williama Szekspira mienią się niezliczoną liczbą barw, interpretacji i wariantów -szczególnie podczas 5. Festiwalu Teatrów Europy Środkowej Sąsiedzi, odbywającego się pod patronatem najsłynniejszego angielskiego dramaturga. Wśród bogatej palety twórców prezentujących spektakle inspirowane jego dziełami, Lwowski Teatr Woskresinnia wyróżnił się widowiskiem Spotkać Prospera. Obfitość kolorów – bogactwo barw, kostiumów, dźwięków, rekwizytów i wszystkiego, co mogło wywołać wizualną burzę i niemal przytłoczyć zmysły – w pełnej krasie pojawiła się na placu Litewskim w ostatnim dniu festiwalu. Rezygnując z warstwy słownej dramatu, artyści z Woskresinnia sięgnęli po pełen wachlarz środków teatralnych, oddziałując na słuch, wzrok i – co najważniejsze – wyobraźnię widzów. Odczytywanie kolejnych scen i łączenie ich z dramatami Szekspira przenosiło publiczność w baśniowy świat zagadek i fantazji. Pomocne w tej podróży okazały się wskazówki zawarte w programie: Romeo i Julia, Makbet, Sen nocy letniej oraz Burza. Choć nie każda scena jednoznacznie odsyłała do konkretnego motywu szekspirowskiego (nawet jeśli wiele z nich było łatwych do rozpoznania), a nie każdą postać dało się bez trudu zidentyfikować, być może właśnie w tym tkwił urok Spotkać Prospera — owianego aurą magii i świadomego niedopowiedzenia. Magia – i czysta teatralność -eksplodowały w tym ulicznym widowisku z niezwykłą siłą: fajerwerki, prawdziwe i sztuczne płomienie, eksplozje kolorowych wstęg, deszcze konfetti, ogromne drewniane koła, w których poruszali się aktorzy, akrobatyczne ewolucje ciała, taniec – także na szczudłach – latarnie, kłęby dymu, poruszające się metalowe konstrukcje przedstawiające wojowników, rozbudowane kostiumy oraz niezwykle romantyczna muzyka. Raz niespokojna, napędzana dźwiękiem trąbek, grzechotek i bębnów, innym razem przechodząca w lekkie, optymistyczne fortepianowe melodie ilustrujące zabawę i radość. Warstwę dźwiękową wzbogacały także gwizdy aktorów, gorzkie zawodzenia, szepty i gromki śmiech. Kostiumy w spektakularny sposób wykorzystywały ogień i pirotechnikę – przy każdym błysku i wybuchu tkaniny rozświetlały się, zmieniały barwy, migotały i iskrzyły. Szczególnie dotyczyło to zwiewnych, eterycznych szat szczudlarzy, ale również dopasowanych, delikatnie połyskujących strojów oraz kostiumów zdobionych cekinami i srebrnymi taśmami. Całość dopełniały maski, hełmy, pióropusze i peruki. Scenografia przyciągała uwagę przede wszystkim różnorodnością i wielofunkcyjnością drewnianych elementów. Duże konstrukcje nieustannie towarzyszyły aktorom – koła, wozy i drągi wielokrotnie zmieniały swoje przeznaczenie: drągi stawały się przyrządami akrobatycznymi lub wiosłami, wysokie, okrągłe ramy zamieniały się w schronienia, a po odwróceniu – w łodzie. Stałym elementem przestrzeni scenicznej była konstrukcja w głębi, osłonięta lekką tkaniną i przez większość spektaklu skąpana w turkusowym świetle. Widowisko Lwowskiego Teatru Woskresinnia zakończyło 5. Festiwal Teatrów Europy Środkowej Sąsiedzi – stanowiąc godny finał jubileuszowej edycji: ekspresyjny, widowiskowy i niezapomniany. Anna Dobrecka, Teatralia Lublin

„To Meet Prospero” – teatr uliczny w Wieluniu przyciągnął tłumy. W piątek na placu Legionów w Wieluniu odbył się niezwykły spektakl plenerowy – Spotkać Prospera w wykonaniu Teatru Woskresinnia. Widowisko, w którym nie pada ani jedno słowo,  inspirowane twórczością Williama Szekspira (Burza, Romeo i Julia, Hamlet, Sen nocy letniej) zgromadziło liczną publiczność, która mogła zanurzyć się w świecie symboli, ruchu i teatralnej wyobraźni. Widzowie doświadczyli wszystkiego, co w teatrze plenerowym najbardziej fascynujące: ognia, szczudlarzy w barwnych kostiumach, pięknej muzyki, sugestywnego światła oraz efektów pirotechnicznych. W centrum wydarzeń znajdował się Prospero – magiczny książę, prowadzący publiczność przez archetypy szekspirowskich historii. – Było to widowisko niezwykle mocne i poruszające, nawiązujące już do rocznicy 1 września — podkreśla Elżbieta Kalińska, dyrektorka Wieluńskiego Domu Kultury. – Takie spektakle pojawiają się w naszym mieście tylko raz w roku, dlatego tym bardziej warto je docenić. Publiczność reagowała z entuzjazmem, a plac Legionów po raz kolejny stał się przestrzenią, w której kultura najwyższej próby znalazła swoje miejsce.  Alina Frejusz, Radio Ziemi Wieluńskiej